Nieuws

Verslag van Thiely de Moor over PDD, n.a.v. lezing Tony Oranje

PDD (Proventricular Dilation Disease)
 

Dierenarts Oranje legde even uit dat deze ziekte meerdere namen had wereldwijd is , maar wilde vandaag op de lezing de Nederlandse benaming gebruiken KDS of wel zoals we deze nu mogen noemen KDZ Kliermaagdilatatie ziekte.
 

Het betreft een dodelijke ziekte.
Dierenarts Oranje begon met een voorbeeld dat hij voor zijn instituut voor vogelgeneeskunde en voedingssupplementen in Zelhem vogels had in gekocht voor onderzoek. Hij moest helaas betreuren dat 50% van de aangekochte vogel besmet waren met het Borna virus . Ze waren positief getest met een Elisa test voor Borna virus. Zijn vraag naar de zaal wie zijn vogels had getest werd maar door 2 mensen positief beantwoord en dat waren wij zelf Ed en Thiely de Moor. De andere kwekers in de zaal wilde eerst meer weten en leren over de ziekte.

De ziekte komt voornamelijk voor bij “grotere” kromsnavels .Dat het bij de grote soorten meer voorkomt is puur omdat de mensen de kleine soorten niet laten testen. Dus de heer Oranje geeft ook duidelijk aan dat hij met kromsnavels, dus papegaaien en parkietachtige bedoeld. En wel alles in acht neemt dus groot en klein. Bij overlijden van een kleine soort word de vogel vaak niet naar een patholoog gebracht ,maar weggedaan zonder onderzoek en dus weet men niet of het Borna virus veel of weinig voorkomt bij de kleinere soorten. Hij vraagt meteen aan de zaal of men voor het onderzoek van Prof.Dr G.M Dorrestein www.noivbd.nl ook kleine vogels aan wil bieden.
 

Elisa test
Sinds 2010 kan men de vogels testen of ze in aanraking zijn geweest met het Avian Borna virus via een Elisa test. Deze test toont aan of er anti- lichamen in de vogel zitten en daarmee is het een feit dat de vogel besmet is met het ABV.( en we weten dat deze vogels dan ook drager van het virus zijn GMD)

Als een vogel dan in uw bestand komt kan uw bestand verloren gaan. Testen is dus preventief zeer belangrijk. U beschermd uw bestand als u aankopen test. Beter is nog al uw vogels te testen ,zodat u controle houdt op uw bestand. De dierenarts begrijpt dat dit een “hele operatie” is , maar zegt er bij dat wanneer u dat niet doet u met vuur speelt.
De vraag vanuit de zaal wat dan gaat kosten beantwoordt de dierenarts met een bedrag van 60 euro per vogel all in voor een test .Men kan overwegen om te beginnen niets meer in het “oude “ bestand toe te laten wat niet is getest !

• Belangrijk punt is dat vogels die negatief getest worden met een Elisa test ( dus er zijn geen antilichamen in het lichaam van de vogel) op ABV ,tot op heden ook geen PDD virus bij zich hebben en ook geen PDD hebben/ontwikkelen.


PCR Test: Voor nu is het nog zo dat met een PCR test bij een levende vogel men soms geen virus aan treft en dat na overlijden de vogel wel is dood gegaan aan PDD of word toch het virus in de hersenen gevonden. De PCR test is dus nog niet volledig betrouwbaar .


RNA: Het ABV is zeer instabiel en kan dus in het materiaal dat onderzocht word
uit elkaar vallen. 

  • Vogels die er goed uit zien maar positief getest worden met een Elisa test zijn vogels die met zekerheid drager zijn. Dus zij kunnen het virus dan wel doorgeven.
  • Vogels die er ziek uit zien en positief getest worden op ABV sterven bijna allemaal aan PDD of de gevolgen van PDD
  • Vogels die de symptomen ,dus echt ziek zijn ,niet eten, niet herstellen en slechte conditie hebben, maar op dat moment negatief getest worden moeten wel na 2 maanden her-test worden.
     

Wat zijn de symptonen:
Avian Borna virus tast het zenuwstelsel aan waardoor de vogels naast atactische verschijnselen ook een verlamming kunnen krijgen van de maag/dunne darm. De vogels kunnen het voedsel niet meer verteren, worden mager en scheiden vaak onverteerde zaden uit in de ontlasting. Daarnaast kunnen ze evenwichtsstoornissen en een gebrek aan coördinatie vertonen. Vroeger dacht men als een grijze roodstaart van de stok viel ,dat hij kalk te kort had ,nu denkt men dat dit de eerste symptomen waren van PDD. Dit omdat de ziekte al veel langer speelt dan men denkt .Nu we met onderzoek meer leren over deze ziekte kunnen we de symptomen ook beter en sneller herkennen.
 

• Er is een sluimerende en acute versie van PDD als gevolg van de Bornavirus infectie.


Vele vragen komen vanuit de zaal over de besmetting en overdracht .De makkelijkste manier is zo zegt dierenarts Oranje alles goed te reinigen , dat wil zeggen zorg voor extra bakjes en reinig de bakjes dagelijks gebruik de dag er op andere zuivere bakjes.
Het beste is per kooi/vlucht 2 sets bakjes te hebben en deze dagelijks om te wisselen .De vuile bakjes gaan de afwasmachine in en zijn dan weer schoon om te gebruiken . Geef nooit een ander bakje van een andere volière . Reinig en desinfecteer. Houd alles van dat koppel bij dat koppel of desinfecteer wat je gebruikt.

• Hij vertelde dat er een kweker een groot deel van zijn vogels was kwijt geraakt omdat hij een schoonmaak doek gebruikte en daar alle bakjes mee droog maakte. Vervolgens de bakjes terug zette. Zo was naar gelang van een periode zijn gehele bestand besmet geraakt. Met een uitbraak van een onschuldige infectie(vermindereden weerstand vogels) openbaarde de PDD en bleef er van zijn bestand niets over.
Dit verklaard ook de vraag waarom in sommige bestanden talrijke vogels slachtoffer zijn van PDD. Terwijl soms er maar enkele vogels slachtoffer zijn. En dat het soms is dat er na jaren opeens weer slachtoffers zijn (als men niet test).

Vragen: Waarom hoeft een partner niet positief te zijn ,hoe wordt het over- gebracht, en word het virus ook overgebracht via de eieren, of ongedierte of voeding, lucht en ontlasting.
Veel is nog onduidelijk, maar ontlasting lijkt niet een eerste optie. Omdat dit goed is getest in het NOIVBD laboratorium. Het kan wel als de ontlasting zeer vers is, maar omdat het virus instabiel is in de buiten lucht valt het snel uit een. Hierbij was er geen overdracht. Ook de goed afgesloten van elkaar gehouden vogels dus met dichte afscheiding tussen de volières lijkt de ziekte op afstand te houden.

Mijn vraag of een vogel de ziekte PDD bij zich draagt als een mens bvb kanker. Dat heeft iedereen bij zich maar openbaart niet bij iedereen .En dat deze dan pas openbaart bij ziekte of verminderden weerstand werd voorzichtig beantwoord als zijnde het is niet onmogelijk. PDD word namelijk door een virus veroorzaakt en is besmettelijk en niet erfelijk (GMD).

Ook de vraag of het genetisch is , is beantwoord als dat daarvoor onderzoek nodig is om het goed te kunnen beantwoorden. De weerstand tegen ontwikkelen van PDD na een besmetting met het virus kan wel erfelijk (genetisch bepaald ) zijn (GMD)
 

Toch zijn er belangrijke punten aangehaald als hygiëne. En dat de besmetting niet zo snel is als bvb het PBFD Virus. ( snavel en veder rot ) Maar dat het een sluipende moordenaar is omdat het ook in vogels zit die er voor het oog gezond en goed uit zien. Alleen een bloed onderzoek toont de aanwezigheid aan van de antilichamen en het bewijs dat de vogel besmet is met het virus.

Opmerking: Voorzitter PDD Research Fonds Thiely de Moor.

Wat u ook moet weten over PDD:
Het is een gevaarlijke ziekten voor papegaaien en is waargenomen in ten minste 60 soorten behorende tot 20 verschillende papegaai subfamilies. Een vergelijkbare ziekte is gevonden in sommige niet-papegaai-achtige vogelsoorten, zoals kanaries en watervogels. PDD heeft een wereldwijde verspreiding .Resultaten van de twee eerste experimentele infecties van een klein aantal valkparkieten (Nymphicus hollandicus) en Patagonische conures (Cyanoliseus patagonus) duiden op een oorzakelijke rol van ABV in de ontwikkeling van PDD. Het is ook belangrijk op te merken dat ABV infectie ook in papegaaien met (nog) geen klinische aanwijzingen van PDD gevonden wordt.


Uit de diagnostische testen die bij het onderzoek zijn gebruikt, blijkt dat ABV antigeen en RNA aantoonbaar zijn in bijna alle weefsels, maar voornamelijk in de hersenen, het oog, ruggenmerg, proventriculus en spiermaag van de geïnfecteerde vogels. Infectieus ABV kan bovendien worden geïsoleerd uit de hersenen en het netvlies (vers weefsel) van alle psittacines met PDD, na natuurlijke of experimentele infectie.


Experimentele infectie. ABV infectie leidt tot het uitscheiden van het virus via krop en cloaca, beginnende tussen 21 en 71 dagen na experimentele infectie ,en de productie van anti-ABV antilichamen in het bloed en andere lichaamsvloeistoffen tussen 7 en 63 dagen na de infectie. De onderzoekers bevestigen dat het uitscheiden van ABV en de vorming van antilichamen in besmette papegaaien grote verschillen vertonen in mate en duur. (4 varianten)

  1. Hoge constante virus uitscheiding en hoge antilichamen, ontwikkeling van PDD en vervolgens dood, of met langdurige subklinische infectie met het mogelijke risico van klinische PDD.
  2. Permanent lage virus uitscheiding en lage antilichamen – waaraan langdurige subklinische infectie is gekoppeld.
  3. Alleen permanente virus afscheiding of alleen lage antilichamen, gekoppeld aan langdurige subklinische infectie. *Dit beeld is nog niet duidelijk en nagegaan moet worden of het hier om een laboratorium test probleem gaat (GMD).
  4. Lage kort durende virus afscheiding en/of antilichamen ,alleen op de eerste testen, mogelijk als gevolg van een mislukte infectie. Hierbij heeft de vogel het virus overwonnen (GMD)

Horizontale overbrenging van ABV van vogel op vogel werd bewezen . Dit maakt controle van de ziekte meer gecompliceerd. Overdracht van ABV via de verticale route is nog niet bewezen. ABV RNA kon aangetoond worden in eieren (met embryo's) van met ABV besmette ouders. Tot nu toe is het nog niet bewezen dat besmette kuikens levend uit het ei kunnen komen (GMD) Overdracht van ABV via contact (niet papegaai-achtige) dieren is ook mogelijk, maar lijkt erg onwaarschijnlijk.
Met betrekking tot de bestrijding van ABV infectie blijkt uit de resultaten dat het onwaarschijnlijk is dat gebruik van een geïnactiveerd ABV vaccine een geschikte maatregel voor de bestrijding van de ziekte is. Het is zeer waarschijnlijk dat ABV een ziekte is die gerelateerd is aan de immuun respons. Vaccinatie zou daarom mogelijk zelfs kunnen leiden tot klinische symptomen bij behandelde vogels die al besmet zijn met het virus.


Gecombineerd testen op ABV RNA in swabs van krop en cloaca, en het onderzoek van serum op anti-ABV antilichamen in levende papegaaien toonde aan dat in slechts een vijfde van de positieve vogels, virus uitscheiding en antilichaamproductie samenvielen, zodat het toepassen van deze drie methoden wordt aanbevolen voor betrouwbare ABV diagnose. In collecties waarin dit probleem optreedt, wordt herhaald testen van blijkbaar negatieve vogels sterk aangeraden voor de hoogste betrouwbaarheid in de diagnose van ABV infectie.

(NB in dit onderzoek wordt gebruik gemaakt van een andere serologische test dan bij het NOIVBD. Met de test van het NOIVBD (elisa) is slecht 2x een verschil tussen de elisa en de PCR gevonden. In beidde gevallen warende vogels ernstig ziek en hadden een imuum probleem (Dr.G.M.Dorrestein.) www.noivbd.nl

In psittacine collecties die niet voor kweek worden gehouden, is scheiding van besmette van niet-besmette vogels misschien wel voldoende voor het voorkomen van verdere virus overdracht tussen verschillende volières in de verzameling.

Met betrekking tot de mogelijke verticale overdracht is wellicht de paring van ABV positieve vogels, kunstmatig uitbroeden van de eieren en het afzonderlijk grootbrengen van de kuikens totdat ze negatief testen een optie voor bepaalde kweek programma’s.


Naast scheiding van ABV-geïnfecteerde van niet-besmette psittacines, is verbeterde hygiëne (vooral regelmatige en frequente verwijdering van uitwerpselen en stof; frequent schoonmaken van volière-specifieke voerbakken, en het desinfecteren van handen en schoeisel van de verzorger) in de papegaaien collecties een belangrijke maatregel voor de preventie van verdere virus verspreiding tussen de volières.